Κώστας Βουτσάς: «Μη σκέφτεσαι ποτέ κακομοίρες… Μόνο καλομοίρες». Μια φιλική συμβουλή από τον αιώνιο έφηβο…

Posted on

«Μη σκέφτεσαι ποτέ κακομοίρες μόνο καλομοίρες»
γράφει ο Κώστας Δράκος

«Με αφορμή την παραγωγή της ταινίας μικρού μήκους μου για τα διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου αποφάσισα να τηλεφωνήσω στον Κώστα Βουτσά για τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Μου έκανε εντύπωση η ευγένεια του στο τηλέφωνο και όπως μου είπε χαρακτηριστικά : «ηθοποιός είμαι φυσικά με ενδιαφέρει να μιλήσουμε για την ταινία» κανονίσαμε ραντεβού σε ένα μικρό καφέ στο Κολωνάκι, είχε φτάσει πρώτος και με περίμενε…»καλημέρα σας κύριε Κώστα χαίρομαι πολύ που σας γνωρίζω και από κοντά…» – λέγε με Κώστα συνομήλικοι είμαστε…(γέλια) έτσι ξεκίνησε η ωραία κουβέντα μας σχετικά με την ταινία που στη συνέχεια με έκανε να νιώσω πως μιλάω με έναν φίλο που τον γνωρίζω πολλά χρόνια… μου μίλησε για τη ζωή του.. που γεννήθηκε.. που μεγάλωσε για την φτώχεια έμενε με την οικογένειά του σε ένα μαγαζί στο Βύρωνα… για την φιλία του στη Θεσσαλονίκη με τον Γιάννη Δαλιανίδη για τον Φίνο…για τους συναδέλφους του. Όταν τον ρώτησα ποιον ηθοποιό από όλους όσους συνεργάστηκε είχε σε μεγάλη εκτίμηση μου απάντησε:» Ο Αλέκος …(Αλεξανδράκης) τον ένιωσα σαν αδερφό μου… τον Αλέκο τον εκτιμούσα και τον θαύμαζα… ήταν ο νούμερο ένα γυναικοκατακτητής… όλες οι γυναίκες τον ήθελαν…κι εμένα με ήθελαν.. αλλά ο Αλέκος…(συγκίνηση στα μάτια του) « η κουβέντα προχωρούσε είχαν περάσει 2 ώρες σε εκείνο το μικρό καφέ κι όμως δεν κατάλαβα πως πέρασε η ώρα… Ο περαστικός κόσμος δε, σταματούσε και τον χαιρετούσε… να του δείχνει την αγάπη του… λογικό… ακόμα και σε μια κυρία που μας διέκοψε να μας ρωτήσει αν μπορούμε να συνεισφέρουμε σε έναν έρανο ο Κώστας ανταποκρίθηκε ζητώντας συγνώμη μάλιστα που δεν είχε επάνω του περισσότερα χρήματα να προσφέρει… πάντα γενναιόδωρος.. μου είπε «τα λεφτά πρέπει να τα δίνεις να μην είσαι τσιγκούνης.. όσο δίνεις τόσο σου έρχονται…» και συνεχίσαμε τη κουβέντα μας…του άρεσε πολύ το θέμα της ταινίας μου… το βρήκε «πρωτότυπο και έξυπνο, έχω κάνει πολλές ταινίες με αρχή μέση και τέλος… η δική σου ιδέα είναι κάτι άλλο… ναι θέλω να συμμετέχω… και από χρήματα ότι θέλεις εσύ δώσε μου… θέλω να σε βοηθήσω γιατί είσαι ευφυής» έμεινα με το στόμα ανοιχτό… διέκρινα πως είχα μπροστά μου έναν πολύ έξυπνο ευγενικό και καλό άνθρωπο… κάποια στιγμή με ρώτησε:» ποσό χρονών με κάνεις? Είμαι 85…- του λέω: μπράβο μια χαρά φαίνεσαι… και μου απαντά: υπάρχουν τρεις κατηγορίες α) νέος β) μεσήλικας γ) και ο μια χαρά φαίνεσαι…(γέλια)» αυτός ήταν ο Κώστας Βουτσάς έτσι όπως είχα την ευκαιρία ευκαιρία να τον γνωρίσω…κλείνοντας μου είπε:» να κανονίσουμε να πάμε και στα ωραία κουτούκια στην Καισαριανή…α και μια συμβουλή: μη σκέφτεσαι ποτέ κακομοίρες… μόνο καλομοίρες»

Δεν προλάβαμε να κάνουμε την ταινία, μα θα σε θυμάμαι πάντα φίλε Κώστα… Καλό ταξίδι!!!

Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του.
 
 
Κώστας Βουτσάς - Κώστας Δράκος
Κώστας Βουτσάς